Iskari: De laatste Namsara – Kirsten Ciccarelli

Ooit was er een Oude. Hij was alleen dus maakte hij twee metgezellen. De eerste noemde hij Namsara. De Namsara bracht blijdschap en liefde. De tweede metgezel werd Iskari genoemd. Waar Iskari kwam was dood en verderf.

Asha is de dochter van de koning, de dodelijkste drakenjager en de Iskari. Toch word ze gedwongen te trouwen met Jarek, de commandant van haar vader. Ze krijgt één kans om onder het huwelijk uit te komen, maar dan moet ze iets heel gevaarlijks doen. Ze moet haar vader het hoofd brengen van de oudste draak Kozu. Asha is vastbesloten de draak te doden al word het haar dood.

Iskari neemt je mee naar een betoverende wereld, met draken, ijzersterke personages en een plot dat goed in elkaar zit. De personages zijn goed ontwikkeld, hebben diepgang en zijn allesbehalve saai of eentonig. Er is veel aandacht besteed aan het creëren van interessante karakters en daar is Kristen Ciccarelli goed in geslaagd. Het boek is ten alle tijden interessant en houdt het overzicht goed. Een enorme pluspunt dat de geschiedenis geleidelijk vertelt wordt in plaats van je in het begin plat te bombarderen.

Waardering: ⭐⭐⭐⭐⭐

Originele titel: Iskari. The Last Namsara

Vertaling: Maria Postema

Uitgeverij: Blossom Books

Pagina’s: 379

Prijs: 19,99

Hey lieve lezers 1-3-19

Dus… Daar ben ik weer. Er is even radiostilte geweest rondom mijn blog en instagram. Waarom? Nou ik zat weer in de verwerkingskliniek. De laatste vier weken afmaken.

En nu zit ik weer hier… Wat betekent dat dan? Ben ik nu ‘genezen’? Uhmmm. Helaas niet. Ik heb nog steeds CPTSS, ik heb nog steeds onverwerkte trauma’s. Ik ben nog steeds elke dag in strijd tegen mezelf. Met de monsters in mijn hoofd, die alles proberen te doen om me maar weer in oude patronen te leiden. Ondanks dat vele dingen niet verandert lijken is er wel weer veel gebeurt. Ik ben weer een stukje sterker geworden. Durf steeds vaker iets te zeggen tegen mijn innerlijke demonen.

Maar wat nu…? Ik zit nu eerst in het nazorgtraject. Elke maandag kom ik met mensen samen die het traject ook doorlopen hebben. We praten met elkaar en proberen te helpen wanneer iemand ergens tegen aan loopt.

Na het nazorgtraject word ik naar een andere zorginstelling doorverwezen, omdat ik schematherapie ga doen en dat kunnen ze me hier niet bieden. Voor of na schematherapie ga ik ook nog verder met EMDR. Iets waar ik nu al tegen op zie. Een zeer effectieve behandelmethode, maar ook **** zwaar.

Nu eerst thuis alles weer op een rijtje krijgen. Zorgen dat ik me thuis weer veilig voel en ook weer naar buiten durf. Gelukkig heb ik daarvoor een maatje gekregen die me daarmee gaat helpen. Mijn heuse eigen ‘therapiehond’.

Elsa

Elsa is een Franse Bulldog van vijf jaar, met chronisch aandachtstekort. We hebben haar nog maar een paar dagen, maar we zijn al heel erg close. Hoe helpt Elsa me? Ze gaat in en om huis eigenlijk constant met me mee. Heb ik een paniekaanval dan kruipt ze op schoot, springt ze tegen me op of likt ze me. Waar ik voorheen niet eens alleen boven durfde te zijn, spenderen we nu samen heerlijke uurtjes in mijn boekenkamer.

De One – Kiera Cass

Hey lieve lezers! Ik las De One van Kiera Cass. Het derde deel in de selection- serie. Hieronder lees je wat ik ervan vond.

35 meisjes begonnen de selectie. Maxon zal moeten kiezen tussen Kriss, Elise, Celeste en America. America heeft nooit durven dromen over een kroon op haar hoofd, maar nu het steeds dichterbij komt, lijkt die toekomst steeds aantrekkelijker. Naast de strijd voor Maxon, woedt de strijd buiten de muren van het paleis steeds heviger.

Doorgaan met het lezen van “De One – Kiera Cass”

De dag dat ik doodging – Tania Bongers

Hey lieve lezers! De dag dat ik doodging, als dat niet een titel is die schreeuwt om gelezen te worden weet ik het ook niet meer. Een boek dat ik dan ook niet ongelezen heb kunnen laten. Ik las het e-book en dit is wat ik ervan vond…

Tania ontdekt dat ze zwanger is, dolgelukkig met haar kindje in haar buik vertelt ze het haar vriend. Samen zullen ze het gelukkigste gezinnetje worden wat er is. Totdat Tania erachter komt dat is baarmoederhalskanker heeft. De artsen adviseren haar abortus te plegen, maar dat laat Tania niet zo snel gebeuren. Tania besluit te vechten om haar kindje te houden…

Doorgaan met het lezen van “De dag dat ik doodging – Tania Bongers”

Boekgezegdes 2.0

Hey lieve lezers daar ben ik weer met 10 verse boekgezegdes voor jullie. Net als de vorige keer neem het vooral niet te serieus! En vooral ENJOY…

1. Beter één boek in de hand, dan tien in de kast. Het zegt eigenlijk al genoeg, je kunt beter één boek lezen, dan tien ongelezen in de kast laten staan. Beter iets dan niets.

2.  Het is echt boekenweer. Voor wanneer het weer tegen zit of juist een heerlijk stralende dag, weer dat je uitdaagt om te lezen. Wat is jou boekenweer?

3. Een goede cover is het halve werk. Voor alle mensen die boeken met enige regelmaat kopen omdat de cover zo mooi is…

4. Geen boek voor ogen kunnen zien. Bijna iedere boekenliefhebber heeft het weleens meegemaakt, de gevreesde bookslumb… Dan kan je letterlijk even geen boek voor ogen zien.

5. Zoals het boekje thuis leest, leest het nergens. Ergens lekker kunnen lezen is een must. Voor iedereen is dat natuurlijk anders, maar op een vertrouwde plek leest het toch het lekkerst.

6. Boeken maken de man. Wie houd er nou niet van een goed geletterde man?

7. Een oud boek van stal halen. Een klassieker die gelezen moet worden, een boek dat je nostalgisch laat voelen of gewoon een boek dat je al erg lang hebt.

8. Als de vrouw van huis is, dansen de boeken in de kast. Ja… Uh ik weet hier niks bij te verzinnen maar ik vond hem te leuk om niet te gebruiken. Wat is jou interpretatie hiervan?

9. Geen boek kwaad doen. Geen boekengeweld alsjeblieft! Geen ezelsoren, geen gescheurde of verkreukelde pagina’s!

10. Alle wegen leiden naar boeken. Wat er ook gebeurt er wordt altijd weer een boek gelezen.

Dat was het voor deze keer. Volgende week volgt er een deel drie met weer tien boekgezegdes!

Ben je nog niet uitgelezen? Hieronder zie je mijn laatste posts:

In het begin was er… Bob – Meg Rosoff

Hey liever lezers! Er staat weer een nieuwe recensie voor jullie klaar. Deze keer las ik In het begin was er… Bob van Meg Rosoff. Stel je voor dat God een jongen van een jaar of achttien is… Dat klinkt erg grappig. Dat klinkt als een opvolger van misschien wel Evan Almighty…

God is een typische puber. Lui, slordig, alleen maar met zichzelf bezig energ seksueel ingesteld. Die god staat op het punt Lucy te ontmoeten, één van de mooiste meisjes van de aarde. Alleen wanneer God, Bob, verliefd wordt volgen er alleen maar rampen…

Doorgaan met het lezen van “In het begin was er… Bob – Meg Rosoff”

Dit is allemaal waar – Lygia Day Peñaflor

Hey lieve lezers. Ik las Dit is allemaal waar geschreven door Lygia Day Peñaflor. Een verhaal over een auteur dat een boek schrijft, een verhaallijn die ik nooit gelezen heb. Dat intrigeerde me en ik moest weten wat ik er van vond. Ben jij ook benieuwd? Lees dan verder…

Vier tieners raken bevriend met hun favoriete auteur. Wanneer haar nieuwe boek uitkomt, komen ze erachter dat hun geheimen basis waren voor het nieuwe verhaal. De ene haat haar, de ander is nog steeds fan. Maar waren ze wel bevriend met Fatima of was het allemaal maar voor de schijn?

Doorgaan met het lezen van “Dit is allemaal waar – Lygia Day Peñaflor”

Wrap up Readathon

Hey lieve lezers. Ik hield laatst een readathon. Ik probeerde in 48 uur 24 uur te lezen. Ik heb het helaas niet gehaald. Ik las 20 uur en 18 minuten. Wat ik nog steeds best een prestatie vind! (Al zeg ik het zelf) Door slecht nieuws kon ik mijn hoofd niet meer zetten tot lezen, erg jammer natuurlijk, maar dat soort dingen kan je niet plannen. Ik ben van plan dit jaar nog een keer zoiets te doen. Wat ik deze keer las in die 20 uur lees je hier beneden.

Doorgaan met het lezen van “Wrap up Readathon”

Boekgezegdes

Hey lieve lezers! Boekgezegdes. Nederlandse gezegdes maar dan omgevormd voor de boekenliefhebbers. Enjoy en neem het vooral niet te serieus!

1.Ik zie door de boeken de bibliotheek niet meer. Wanneer er zoveel gebeurt dat je het overzicht verliest.

2.Als er één boek uit de kast is volgen er meer. Als je een boek gelezen hebt, volgen er sowieso meer.

3.Wat de boer niet kent, leest hij niet. Een genre dat je niet kent pak je ook niet zo snel op.

4.Een boekje voor de dorst. Een reserve boek. Een boek dat al heel lang ongelezen op je plank staat of juist een dubbele kopie van je favoriete boek.

5.Een boek voor je kop hebben. Voor wanneer je fictieve wereld veel leuker is en je de realiteit even niet meer waarneemt.

6.Eigen boek is goud waard. Speciaal voor de auteurs. Je eigen fictieve wereld vinden we stiekem allemaal gewoon de beste.

7.Morgen is er weer een boek. Voor als je laatste boek niet fantastisch was. Maakt niet uit. Morgen is er weer een ander verhaal dat op je wacht. Of gewoon als je het boek uit hebt natuurlijk.

8. Een dag niet gelezen, is een dag niet geleefd. Naja. Duidelijk zat toch…

9.De laatste pagina’s wegen het zwaarst. Het boek valt of staat bij de plot. En de plot vind je meestal in de laatste pagina’s Need I say more?

10.Wie A zegt moet ook Boek zeggen. Als je een boek begint moet je hem ook uitlezen. Of. Je kan niet echt meepraten over een boek voordat je het zelf helemaal gelezen hebt.

Dit waren de eerste 10 boekengezegdes, volgende week heb ik er nog een! Vergeet me niet te volgen op instagram @eerstehulpbijlezen.

Ben je nou nog niet uitgelezen? Hieronder vind je me mijn laatste posts!

Soms lieg ik – Alice Feeney

Ik kan mijn ogen niet opendoen. Ik kan me niet bewegen. Ik kan niet praten. Het woord borrelt omhoog, spat uit elkaar en ik weet dat het waar is…

Coma.

Hey lieve lezers! Ik las Soms lieg ik van Alice Feeney. Ik heb hier (voor mijn doen) erg lang over gedaan… Is dit positief of negatief? Lees snel verder…

Amber Reynolds ligt in coma. Hoe het tot dit punt is gekomen weet ze zelf niet. Door het locked-insyndroom kan ze niks, behalve luisteren. Ze weet dat het geen ongeluk was, maar ze kan het zich niet herinneren. Als langzaam haar herinneringen terug komen komt ze tot de conclusie dat iemand liegt, maar wie?

Zoals ik al zei heb ik over dit boek erg lang gedaan. Waar ik normaal een thriller uit lees in een dag of 3 heb ik hier bijna een hele week over gedaan. Ik vond het moeilijk om door te lezen, het kwam voor mij moeilijk opstart. En het interesseerde me niet zoveel wat er gebeurde. Tot ongeveer de helft van het boek en dat heb ik ook in een avond uitgelezen. Alles wat ik miste kwam in een rotgang op me af. Spanning, verraad en een verschrikkelijk waarheid. De plot zat goed in elkaar en ondanks dat je hem niet ziet aankomen is het wel logisch. Ik zat totaal op het verkeerde been. Ik wist dat er iets niet klopte, maar dit had ik nooit zien aankomen. Erg goed gevonden. Alles te samen krijgt het boek van mij ⭐⭐⭐ .

Originele titel: Sometimes I lie

Vertaling: Mary Bresser

Uitgeverij: A. W. Bruna Uitgevers

Pagina’s: 334