333 dingen om over te schrijven – 12/12/18

Hey lieve lezers❤ het is woensdag en dat betekent een 333 dingen om over te schrijven klaar staat. Vandaag schrijf ik zelf een stukje. De opdracht van vandaag was… Schrijf een verhaal dat begint met: ‘Nu ik eens goed naar hem keek, vond ik hem eigenlijk heel lelijk.’ Lees snel verder om te ontdekken wat ik ervan gemaakt heb…

Nu ik eens goed naar hem keek, vond ik hem eigenlijk heel lelijk. De dikke kater van de nieuwe buurman. Die nu vroeg in de ochtend mijn speciale momentje verpest met zijn serenade die hij mauwt zonder enige geldige reden. Die rode kater is zo dik dat het me verbaasd dat hij kan balanceren opdat stukje schutting. Als het een echt programma was had ik hem opgegeven voor ‘Help, mijn kater is te dik.’ Misschien moet ik maar even een mail sturen naar RTL. Bizarre programma’s lijkt tegenwoordig de trend te zijn. Ik slaak een diepe zucht en denk terug aan het fantastische moment dat ik zo kortgeleden nog had.

De goudgele zonnestralen verwarmde mijn gezicht. Het hulde mijn hele lichaam in een royale zachte gloed van warmte. In de verte hoorde ik een vogel een prachtig lied zingen. Een lied dat hij zong om vogeltjes in zijn nestje te krijgen… Ik had de wekker niet hoeven zetten deze ochtend en was van plan me nog zeker tien keer om te draaien in bed. Verplichtingen? Daar zou ik me even geen zorgen om maken. Alles leek perfect. Alles WAS perfect.

Totdat Poekie, die dikke makker op de schutting, het zo nodig vond om een potje te gaan zitten janken. Ik staar hem dodelijk aan. Een blik waar hij immuun voor is, want hij gaat vrolijk verder. Met de herinnering van mijn magische moment nog vers in mijn hoofd. En de overweging dat het eigenlijk niet zo netjes is voor een vrouw van 25 om te schelden als een schipper. Geef ik toch toe aan mijn oerdrift en scheld met alle woorden die ik kan verzinnen. Ik hoop dat Poekie zo geïntimideerd raakt dat hij niet meer durft te mauwen.

Zoals altijd, loopt mijn plan niet helemaal zoals ik het in mijn hoofd had. Het moment dat ik me klaarmaak voor een tweede ronde aan verschrikkelijke woorden. Gaat de deur van de buren open. Oh, god. Een knappe afgetrainde man stapt naar buiten. Mijn nieuwe buurman is waanzinnig knap. Hij roept Poekie. ‘Kom maar Moos’ Zijn afzichtelijke vlooienbaal heet dus Moos. Verbaasd kijkt hij waar dat getier vandaan moet komen. Zijn ogen ontmoeten de mijne. Wauw.

Daar hang ik dan half uit het raam. Haren wild op mijn kop. Rood gezicht van het schreeuwen. Zijn kat uit te schelden. Wat dacht ik nou eigenlijk? Goede indruk weer Pien! NU denkt de buurman dat hij naast een heks woont. Ik weet me met de elegantie van een nijlpaard weer met mijn volledige lichaam in mijn kamer te plaatsen. Ik zak langs de muur omlaag en pak mijn hoofd vast. Ik geloof niet in liefde op het eerste gezicht, daar ben ik veel te nuchter voor. Bovendien heb ik daarvoor ook mijn kansen verspeeld. Nu moet ik dus zorgen dat het liefde wordt op het tweede gezicht!


Zondag komt de volgende 333 dingen om over te schrijven online. De gast voor zondag is Lotte van den Noort. Te volgen op instagram als @lottesbooks  Volgende week woensdag schrijf ik weer! Wil je nou helemaal niks missen? Volg me dan ook op instagram @eerstehulpbijlezen

Ben je nou nog niet uitgelezen? Dan zijn hier mijn laatste blogposts:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.